نفشه جهان در میوسن

ميوسن در البرز

جدا از نواحى ساحلى درياى خزر و دشت گرگان – گنبد که بخشى از درياى پاراتتيس ‎است، در ديگر نقاط البرز، توالى ميوسن به طور عمده محدود به فرونشست‎هاى ميان‎کوهى است که به ويژه در درة جاجرود، ميگون، سراسر لواسانات و در فرونشست قزل‎اوزن – گيلوان (بين کوه‎هاى طارم و تالش) رخنمون دارند. در اين نواحى، رديف‎هاى منسوب به ميوسن، به طور عمده نهشته‎هاى سُرخ‎رنگى از مارن، ماسه‎سنگ‎ و کنگلومرا است که به طور محلى گچ و يا نمک دارند و گاهى نيز چند متر سنگ‎آهک ميليوليددار در بخش زيرين آنها ديده مي‎شود. نهشته‎هاى مذکور به طرف حاشية حوضه تبديل به کنگلومرا مي‎شود و سه دورة مشخص کنگلومرازايى در اين ناحيه قابل شناسايى است. کنگلومراى دور سوم ممکن است هم سن و هم‎ارز سازند هزاردره باشد. ددوآل (1967)، گلوس (1965)، آسرتو (b 1966) به اين انباشته‎هاى قاره‎اى «سازند سُرخ» نام داده‎اند. سيما و ويژگي‎هاى سنگ‎شناختى اين نهشته‎ها قابل قياس با سازند سُرخ بالايى ايران مرکزى است. ولى احتمال هم‎ارزى آنها با مجموعة سازندهاى سُرخ زيرين، سنگ‎آهک‎هاى قم و سازند سُرخ بالايى وجود دارد. در چنين حالتى تغييرات سنى آنها از اليگوسن تا ميوسن خواهد بود.زمین شناسی ایران سید علی آقا نباتی


 زاگرس

          در زاگرس، با عقب نشينى دريا در اواخر ميوسن پيشين، رسوبات مردابى و کولابى گسترش مى يابند و هزاران متر رخساره هاى تبخيرى، ماسه سنگى و رسى در مناطق خوزستان و لرستان تشکيل مى شوند. مجموعه اين رسوبات بنام گروه فارس ناميده مى شوند. اين گروه که بطور همشيب بر روى سازند آسمارى قرار مى گيرند شامل سازندهاى گچساران، ميشان و آغاجارى مى باشد و در سرتاسر زاگرس گسترش دارد. سازند گجساران در فارس داخلى بتدريج به سازند رازک تبديل مى گردد. سازند ميشان در خوزستان، فارس ساحلى، فارس داخلى گسترش دارد و در مناطق لرستان جنوب شرق عراق، کويت و عربستان سعودى بتدريج و بطور جانبى تبديل به رسوبات آوارى آغاجارى مى شود. حد شمال شرقى سازند ميشان بعلت فرسايش مشخص نيست. سازندآغاجارى بيشتر در لرستان، خوزستان و فارس گسترش دارد. عنوان کتاب : اليگوسن،ميوسن،پليوسن  نويسنده : فرامرز رحيم زاده


رخدادهاي تكتونيكي اليگو- ميوسن در زاگرس چين خورده

ارائه شده در: دوازدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران - اهواز (20 بهمن الی 2 اسفند 1387)

محققین: هادي امين رسولي ، يعقوب لاسمي

 فرمت: PDF

دانلود

منبع:http://geopedia.ir