فسیل های دوره ژوراسیک3

۱۳.Agathis jurassica Plant

ادامه نوشته

فسیل های دوره ژوراسیک2

فسیل های دوره ژوراسیک

۶.Coccoderma Coelacanth Lobe Finned Fish

ادامه نوشته

فسیل های دوره ژوراسیک1

فسیل های دوره ژوراسیک

۱.Stenophlebia latreilli

ادامه نوشته

چينه شناسی در منطقه كپه داغ(ژوراسیک،کرتاسه)

چينه شناسی در منطقه كپه داغ(ژوراسیک،کرتاسه)

الف )ژوراسيك در كپه داغ:

كاملترين سازندهاي ژوراسيك ايران در رشته كوههاي كپه داغ ديده مي شود كه ضخامت كلي آن در حدود 3000 متر است. اين حوضه در ترياس مياني و احتمالاً بر اثر كوهزاي سيمرين پيشين ظاهر شد و استقلال آن به صورت يك زون ساختماني ـ رسوبي در ژوراسيك تحقق يافت. رسوبات ژوراسيك در اين ناحيه، شامل سازندهاي زير است كه خود بر اساس شواهد رسوب‌شناسي و ديرينه‌شناسي (بويژه ميكروپالئونتولوژي) و ليتولوژي مشخص شده اند.

ادامه نوشته

ژوراسیک در ایران مرکزی4

ژوراسیک در ایران مرکزی

لایه‎های سُرخ گَره‎دُو : لایه‎های سُرخ گَره‎دو یکی از واحدهای سنگی معرف ردیف‎های آواری سُرخ‎رنگ اواخر ژوراسیک ایران مرکزی است که در بیشتر جاها به طور ناپیوسته و گاه دگرشیب، سنگ‎های ژوراسیک بالایی و یا کهن‎تر (سازندهای قلعه‎دختر، بَغَمشاه و سنگ‎آهک‎های نار) را می‎پوشاند.در کوه‎های شتری این واحد سنگی وجود ندارد. ولی، در نواحی شیرگشت، کلمرد، راور و دربند این سازند را می‎توان دید. در ناحیة شیرگشت لایه‎های سُرخ گره‎دو ردیف به نسبت ستبری (100 – 500 متر) از کنگلومرا، ماسه‎سنگ‎های آهکی ارغوانی رنگ و سیلیت سنگ‎های سُرخ تیره است که میان‎لایه‎هایی از سنگ‎آهک‎های خاکستری – آبی دارد. در پایین‎ترین بخش این لایه‎ها، واحدی از کنگلومرای قاعده‎ای، و همبری ناهمساز آن با سنگ‎ها کهن‎تر، با دیدگاه روتنر (1968) مبنی بر ارتباط انگشتی – جانبی گره‎دو با سازند قلعه‎دختر و یا گذر تدریجی آن با سازندهای اسفندیار و قلعه‎دختر هماهنگی ندارد.

ادامه نوشته

ژوراسیک در ایران مرکزی3

ژوراسیک در ایران مرکزی

سازند قلعه دختر : در ناحیة طبس، سنگ‎های ژوراسیک بالا، به سن کالووین – کیمریجین سه رخسارة متفاوت جلوی ریف (سازند قلعه دختر)، ریف (سازند آهکی اسفندیار) و پشت ریف (سنگ‎آهک‎های پکتن‎دار) دارند. بررسی‎های ناحیه‎ای نشانگر جایگاه چینه‎شناسی مشابه دو سازند قلعه‎دختر و اسفندیار است، به گونه‎ای که در شمال کوه‎های شتری تبدیل جانبی این دو سازند بسیار روشن و آشکار است. ولی، به دلیل پوشش آبرفتی دشت طبس، ارتباط رخساره‎های ریفی سازند اسفندیار با نهشته‎های پشت ریف سنگ‎آهک پکتن‎دار، قابل رؤیت نیست.بُرش الگوی سازند قلعه دختر، در 7 کیلومتری شمال قلعه‎ای به همین نام، در باختر شهرستان بُشرویه، به ضخامت 974 متر اندازه‎گیری شده است. در این برش، قلعه‎دختر ردیفی ناهمگن و قابل تقسیم به سه عضو جداگانه است.

ادامه نوشته

ژوراسیک در ایران مرکزی2

ژوراسیک در ایران مرکزی

چرخة رسوب‎های دریایی ژوراسیک در ایران مرکزی : در ایران مرکزی، همانند البرز و کپه‎داغ، سنگ‎های ژوراسیک میانی – بالایی، ردیف‎های مارنی و سنگ‎آهک‎های دریایی هستند که با ردیف‎های آواری گاه ضخیم و یا نهشته‎های تبخیری ژوراسیک پسین – کرتاسة پیشین سرانجام می‎گیرند.در مرز پایینی این مجموعة به نسبت ستبر، شواهد وابسته به رویداد سیمرین میانی و در مرز بالایی آن نیز نشانه‎های آشکار رویداد سیمرین پسین را می‎توان دید. لذا، سنگ‎های موردنظر چرخة رسوبی بزرگی به نام « گروه مَگو » است که به دو رویداد زمین‎ساختی بزرگ محدود هستند.بیشتر سنگ‎های گروه مَگو از نوع مارن، سنگ‎آهک، ماسه‎سنگ‎های آهکی دریای باز هستند ولی پایان بخش این چرخة رسوبی، ردیف‎های آواری – تبخیری است. تغییرات زمانی و مکانی رخساره‎ها سبب می‎شود تا همة سنگ‎های این گروه به چند واحد سنگی تقسیم شوند.

ادامه نوشته

ژوراسیک در ایران مرکزی 1

ژوراسیک در ایران مرکزی 

با نظری بر روابط زمین‎ساختی، چینه‎شناسی، نوع رخساره‎ها و نیز شرایط محیطی، سنگ‎های ژوراسیک ایران مرکزی تاریخچة سنگی و زیستی مشابه با کوه‎های البرز دارد، به گونه‎ای که به جز موارد استثنایی، تفکیک واحدهای سنگ‎چینه‎ای ژوراسیک در این دو پهنه (البرز و ایران مرکزی) چندان ضروری نبوده است. به سخن دیگر، همانند البرز، در ایران مرکزی هم می‎توان سنگ‎های زمان ژوراسیک را در دو چرخة رسوبی زغالدار (گروه شمشک) و چرخة رسوب‎های دریایی (گروه مگو) جای داد که مرزهای زیرین و بالایی آن منطبق بر رویدادهای زمین‎ساختی است. 

ادامه نوشته

مقاطع اندازه گیری شده ژوراسیک در ایران مرکزی

مقاطع اندازه گیری شده ژوراسیک در ایران مرکزی

در این مبحث دو منطقه شاخص چینه شناسی در محدوده ایران مرکزی که حاوی مقاطع تیپ سازندهای این حوضه در ایران می باشد از گزارش های شماره 3 و 4 سازمان زمین شناسی کشور انتخاب و ترجمه گردیده است. در این راستا نگارنده از اشکال و جداول این گزارش کمک گرفته و آنها را نیز منتقل کرده است.

ابتدا جهت تفهیم بهتر منطقه لازم است مختصری بر رشته کوه های شتری و شیرگشت ارائه گردد.

ادامه نوشته

ژوراسیک در زاگرس

تشکیلات ژوراسیک در زاگرس

در منطقه زاگرس، ژوراسیک دارای دو نوع رخساره است:

1-    رخساره های کم عمق که بیشتر ویژگی های تبخیری دارد.

2-    رخساره های عمیق که بیشتر آهکی و گاهی دولومیتی است.

1-    رخساره های کم عمق

ادامه نوشته

سازندهاى چرخة رسوب‎هاى دريايى ژوراسيک البرز

سازندهاى چرخة رسوب‎هاى دريايى ژوراسيک البرز عبارتند از:

 

سازند مارنى دليچاى :  سازند دليچاى معرف نخستين واحد سنگى از رسوب‎هاى دريايى ژوراسيک البرز است که به ويژه در دامنة جنوبى اين کوه‎ها برونزد دارد. در اين سازند، نوع سنگ‎ها و سنگواره‎ها نشانگر نهشت در يک محيط دريايى است که با شرايط درياچه‎اى – مردابى نهشته‎هاى زير آن (گروه شمشک) و رديف‎هاى کربناتى ستبر لاية رويى (سازند لار) تفاوت آشکار دارد، به گونه‎اى که سازند مارنى دليچاى نقش يک لاية راهنماى زودفرساى مايل به سبز دارد که رديف‎هاى تيره رنگ زغالدار پايينى را از صخره‎هاى بلند رويى جدا مي‎کند.

ادامه نوشته

تشکیلات ژوراسیک در البرز2

سازند ژیپس-ملاقیر

این سازند بطور غیررسمی به وسیله آلنباخ (1966) واشتیگر (1966) به توالی از مارن ژیپس و جریان هایی از گدازه دیابازی با ساخت بادامی"ملافیر" اطلاق شد که منطقه محدودی از مشرق کوه دماوند را می پوشاند و در حد بین اهک لار (ژوراسیک – فوقانی) و سازند آهکی تیزکوه (کرتاسه زیرین) قرار دارند. این مقطع از پایین به بالا شامل:

-      تناوبی از مارن های الوان(سبز، قرمز، زردرنگ) آهک نازک لایه ژیپس، و دیاباز به ضخامت تقریبی 40 متر

-      لایه ای از گچ به ضخامت 100 متر

-      دیاباز اوژیت و الیوین درا با ضخامت بیش از 200 متر

ادامه نوشته

تشکیلات ژوراسیک در البرز1

ژوراسیک زیرین(لیاس)

تشکیلات شمشک:

نام آن از دهکده و معدن زغال شمشک در البرز مرکزی مشتق شده است. مقطع اصلی آنرا آسرتو در سالهای 1966 و 1968 در بالای دره روته در قسمت شرقی معدن زغال شمشک اندازه گیری و مطالعه نموده است. ضخامت این تشکیلات در مقطع اصلی 1027 متر است تشکیلات شمشک از تجمع سنگهائی چون ماسه سنگ، سیلتستون، شیل و کلیستون که بطور متناوب قرار گرفته و در مقطع اصلی دارای لایه های زغال نیز می باشد، تشکیل شده است.

ادامه نوشته

چینه شناسی و پالئوژئوگرافی سنگ های ژوراسیک در ایران

در طی لیاس اقیانوس پالئوتتیس احتمالاً به طور کامل بسته شده و تنها بصورت یک شیار کشیده در حاشیه شمالی ایران وجود داشته است (اشتامپلی 1978). در این مورد سید امامی (1371)، و فسخر (1977)، از ژئوسنگلینال قفقاز – ترکمنستان صحبت می کنند که در شرق ایران مرکزی دارای انشعاباتی بوده است.

خزر جنوبی در طی تریاس فوقانی و لیاس، نقش ناحیه مرتفع و برآمده ای را یاری می کرده و احتمالاً منشأرسوبات شمشک بشمار می رفته است (اشتامپلی، 1978) این برآمدگی ها حاصل کوهزایی سیمرین پیشین حاصل شد و علت ایجاد آن سرعت زیر راندگی کف اقیانوس پالئوتتیس به زیر صحفه اورازیا بوده است. بنظر رپین (1365) در لیاس زیرین شرایط جغرافیایی دیرینه مانند آشکوب رسین بوده است. در خشکی های مجاور مناطق کوهستانی کپه داغ و دشت البرز در حوالی رامسر و قشلاق بر اثر فعالیت شبکه ای از رودخانه های بزرگ کوهستانی یک سری از رسوبات خروط افکنه بوجود آمد که از قشرهای ماسه ای کنگلومرایی به ضخامت بیش از 1000 متر تشکیل شده است (سری جواهرده، رپین، 1365).

ادامه نوشته

دوره ژوراسیک

ژوراسیک اولین بار در سال 1795 توسط آ. دو هومبولت (A. de Humboldt) تحت عنوان زمینهای ژورا در حد پرمین و ماسه سنگهای تریاس مشخص گردیده ، ولی بعدا یک زمین شناس فرانسوی به نام آ. بوئه (A. Boue) سیستم ژوراسیک را تعریف نمود.

ادامه نوشته

فسیل های دوره تریاس3

۷.Encrinesomus dixoni Fish Fossil

ادامه نوشته

فسیل های دوره تریاس2

۴.Ichthyosaur

ادامه نوشته

فسیل های تریاس1

۱.Grallator tenuis dinosaur tracks

 

 

ادامه نوشته

ترياس در زاگرس

ترياس در زاگرس

در کوه‎هاى زاگرس به ويژه در زاگرس مرتفع، رديف‎هاى منسوب به ترياس رخسارة کربنات‎هاى آهکى دولوميتى دارند که به سمت زاگرس چين خورده و خليج فارس رديف‎هاى تبخيرى به آن اضافه مي‎شود (شکل 5-2). تغييرات سنى اين نهشته‎ها از ترياس پيشين تا ترياس ميانى است و تاکنون سنگ‎هايى که داراى فسيل‎هاى شاخص ترياس پسين باشند ديده نشده است هرچند که ستوده‎نيا (1978) وجود آن را منتفى نمي‎داند.

ادامه نوشته

تریاس در ایران مرکزی

تریاس در ایران مرکزی 

شباهت‎های سنگی و زیستی ردیف‎های تریاس ایران مرکزی، با البرز در خور توجه است. به همین‎رو، همانند کوه‎های البرز، نهشته‎های تریاس پایینی – میانی از نوع نهشته‎های کربناتی نواحی نزدیک به ساحل‎اند که به طور عموم با سنگ‎های کهن‎تر ارتباط ناپیوسته دارند و مرز بالایی آنها نیز همچنان معرف سطوح فرسایشی و پس نشست دریا، وابسته به رخداد زمین‎ساختی سیمرین پیشین است.

ادامه نوشته

ترياس در البرز

ترياس در البرز

در کوه‎هاى البرز، ناآرامي‎هاى زمين‎ساختى اواخر پرمين موجب پس نشست کامل  دريا از سکوى پرمين شده است به گونه‎اى که به جز چند ناحيه، رديف‎هاى کربناتة ترياس پايينى – ميانى با دگرشيبى فرسايشى، سطوح فرسوده شدة پرمين ميانى (سازند روته) و يا پرمين بالايى (سازند نسن) را مي‎پوشانند. خاک‎هاى فسيل، افق‎هاى اکسيده و گاهى عدسي‎هاى بوکسيتى – لاتريتى مؤيد ناپيوستگى پيش از ترياس‎اند. با توجه به رخساره و سن، رديف‎هاى ترياس البرز را مي‎توان در دو زمان ترياس پيشين – ميانى و ترياس پسين بررسى کرد.

 

ترياس پيشين – ميانى در البرز : سنگ‎هاى ترياس پايينى – ميانى البرز، رديف‎هاى کربناتى آهکى – دولوميتى به نام « سازند اليکا » هستند که بُرش الگوى آن را کلاوس (1964) در درة نور، و در 5 کيلومترى پايين دست روستاى اليکا، به ضخامت 295 متر، مطالعه و معرفى کرده است.

ادامه نوشته

دوره تریاس

نام تریاس اولین بار توسط فون آلبرتی در سال 1834 در ناحیه لرن (Luraien) آلمان بکار برده شد. چون رسوبات این دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکیل گردیده است نام آن را تریاس نهاده‌اند.

مشخصات دوره تریاس

از میان سه دوره مربوط به مزودوئیک ، دوره تریاس با مدت زمان 40 میلیون سال کوتاهترین دوره از دوران است. سنگهای این دوره از سه نوع رخساره به ترتیب زیر تشکیل گردیده است:

• کوپر: قسمت فوقانی است که شامل مارنهای گچ و نمکدار رنگین میباشد.
  
  
• موشل کالک: بخش میانی که از آهک فسیلدار تشکیل شده است.
  
  
• بونت ساندشتین: بخش زیرین است که متشکل از ماسه سنگ قرمز و در راس آن 70 متر ماسه سنگ گلی رنگ با فسیل گیاهی ولتزیا می‌باشد.

ادامه نوشته

Triassic

Triassic

 The oldest period of the Mesozoic Era, encompassing an interval between about 248 and 206 million years ago (Ma). It was named in 1848 by F. A. von Alberti for the threefold division of rocks at its type locality in central Germany, where continental redbeds and evaporites of the older Buntsandstein and younger Keuper formations are separated by marine limestones and marls of the Muschelkalk formation. These carbonates were laid down in a shallow tongue of the Tethys seaway that extended from the Himalayas through the Middle East to the Pyrenees, where more than 10,000 ft (3000 m) of carbonate were deposited. The German section was an unfortunate choice because it is atypical of other Triassic sections and carries a sparsely preserved fossil record. It was subsequently replaced by a marine carbonate sequence in the Alps as the standard for global Triassic reference and correlation. The North American standard marine section is in the western Cordilleras of British Columbia and the Sverdrup Basin of the Arctic.  See also: Mesozoic

 

ادامه نوشته

فسيل هاي شاخص مزوزوئيک

فسيل هاي شاخص مزوزوئيک

در اين بخش اطلاعاتي از فسيل هاي شاخص دوران مزوزوئيک به تفکيک هر دوره که در زير به آن اشاره شده است ، را مي توان مشاهده نمود

دوران مزوزوئيک : فسيل شناسي ترياس ، فسيل شناسي ژوراسيک ، فسيل شناسي کرتاسه

بطور کلي موجودات تک سلولي ، پس از دوره پرمو- ترياس ، مجددا در ژوراسيک گسترش يافته و خصوصا در کرتاسه به فراواني يافت مي شوند . برخي از فرامينيفرها شاخص مناسبي براي اين دوران هستند به طوري که در بعضي دوره ها بيوزانياسون هاي مناسبي را ايجاد مي کنند . کنودونتها (Conodonts) که از ميکروارگانيسم هاي فسفاته و با اشکال دندانه دار مشاهده شده و به ماهي هاي آکتينوپتريژين نسبت داده مي شوند ، از پالئوزوئيک پيدا شده و تا ترياس ادامه مي يابند ، کم و بيش به طور کمياب از کرتاسه هم گزارش شده اند .

ادامه نوشته

دوران مززوئیک

دوران مززوئیک

مززوئیک از دو کلمه Meso به معنی میانه و Zoa به معنی حیات ساخته شده است. دوران مزوزوئیک که دوران میانه زیستی نیز نامیده می‌شود 160 میلیون سال به طول انجامیده است. این دوران از سه دوره زمین شناسی تشکیل شده است که به ترتیب از قدیم به جدید عبارتند از : تریاس ، ژوراسیک ، کرتاسه.

در رسوبات دوان مزوزوئیک آثار بقایای موجودات حد واسط بین موجودات دوران پالئوزویک و دوران سنوزوئیک وجود دارد. در این دوران دو دسته مهم جانوری وجود دارد که عبارتند از خزندگان غول پیکر به نام دایناسورها و آمونیت‌ها. آب و هوای دوران مزوزوئیک نسبتا گرم و از نوع آب و هوای استوایی و یکنواخت تر از آب و هوای فعلی بوده است.

ادامه نوشته

Mesozoic

Mesozoic

 The middle era of the three major divisions of the Phanerozoic Eon (Paleozoic, Mesozoic, and Cenozoic eras) of geologic time, encompassing an interval from 251 to 65 million years ago (Ma) based on various isotopic-age dates. The Mesozoic Era is known also as the Age of the Dinosaurs and the interval of middle life. The Mesozoic Erathem (the largest recognized time-stratigraphic unit) encompasses all sedimentary rocks, body and trace fossils of organisms preserved, metamorphic rocks, and intrusive and extrusive igneous rocks formed during the Mesozoic Era.  See also: Geochronometry

ادامه نوشته